Երևանյան շոգ ամառ էր: Հուլիսյան արևից քաղաքը հոգնել էր ու մի տեսակ թառամած տեսք ստացել: Շտապող մարդկանց դեմքերն ավելի էին հոգնել, փողոցները մի տեսակ ճնշող էին դարձել ամռան տապից: Գիշերային խավարն անգամ տաք էր ու շոգեցնող: Աշնանն ու գարնանը անձրևից միշտ դժգոհող մարդիկ, ամռան շոգին երազում էին անձրևի մասին:
Հուլիսյան հերթական մի առավոտ արթնացա անձրևի հաճելի ձայնից: Սառը օդը պատուհանից լցվել էր սենյակ ու այն լցրել էր անձրևի անուշ, տաք բույրով: Ժամանակ չկորցնելով` արագ դուրս եկա փողոց: Անձրևի մանր կաթիլները թափվում էին վրաս ու մոռացնել տալիս նախորդ օրերի անտանելի տոթն ու այրող արևը: Քաղաքում տարածվել էր թարմության ու դուրեկան սառնության շունչը: Սիրում եմ մեր քաղաքի բույրը անձրևից հետո, հատկապես ամառային անձրևից հետո: Օդում տարածվում է տաք ասֆալտի բույրն ու անձրևի կաթիլների սառնությունը:
Հուլիսյան հերթական մի առավոտ արթնացա անձրևի հաճելի ձայնից: Սառը օդը պատուհանից լցվել էր սենյակ ու այն լցրել էր անձրևի անուշ, տաք բույրով: Ժամանակ չկորցնելով` արագ դուրս եկա փողոց: Անձրևի մանր կաթիլները թափվում էին վրաս ու մոռացնել տալիս նախորդ օրերի անտանելի տոթն ու այրող արևը: Քաղաքում տարածվել էր թարմության ու դուրեկան սառնության շունչը: Սիրում եմ մեր քաղաքի բույրը անձրևից հետո, հատկապես ամառային անձրևից հետո: Օդում տարածվում է տաք ասֆալտի բույրն ու անձրևի կաթիլների սառնությունը:





